Strona główna - II Liceum Ogólnokształcące im. dr. Władysława Pniewskiego

Wyjście edukacyjne klasy 1B

Klasa 1B uczestniczyła w wyjściu edukacyjnym do unikatowej piwnicy romańskiej z połowy XIII wieku, w której znajduje się ossuarium — miejsce przechowywania ludzkich szczątków.
Następnie uczniowie odwiedzili Bazylika Mariacka, gdzie uczyli się rozpoznawania i interpretowania kodów ikonograficznych obecnych w sztuce sakralnej.
Wyjście było wyjątkową okazją do poznania historii, kultury i symboliki dawnych epok w praktyce — a także do spojrzenia na zabytki z zupełnie nowej perspektywy

Warsztaty ornitologiczne w Świbnie

Klasa 3D wraz z Izabelą Stopą i Justyną Wawrowską 23 maja 2026 roku wybrała się na warsztaty ornitologiczne do rezerwatu Mewia Łacha w Świbnie.
Maksymilian Specht – pasjonat i młody ornitolog – podzielił się swoją profesjonalną wiedzą z koleżankami i kolegami z klasy.

Dziękujemy za ciekawe warsztaty i gratulujemy ogromnej pasji!

Warsztaty interaktywnej mikroskopii na GUMed

20 maja 2026 roku klasa 3C wraz z Kingą Fimiarz-Fabińską i Izabelą Stopą brała udział w warsztatach interaktywnej mikroskopii pt. „Pokaż mi swoją komórkę”.
Warsztaty odbyły się w Katedrze Histologii GUMed pod kierunkiem dr hab. n. med. Anny Piotrowskiej oraz dr inż. Agnieszki Rybarczyk.

To była wyjątkowa okazja, aby zajrzeć do fascynującego świata komórek i połączyć teorię z praktyką naukową. Dziękujemy za inspirujące spotkanie i możliwość zdobycia nowych doświadczeń!

Premiera spektaklu "Co Pan Cogito myśli o piekle"

Za nami premiera spektaklu: "Co Pan Cogito myśli o piekle" Zbigniewa Herberta. Spektakl okazał się wydarzeniem niezwykle dojrzałym, poruszającym i zaskakująco profesjonalnym. Już od pierwszych scen można było zauważyć, że nie jest to jedynie szkolna inscenizacja, lecz autorski projekt młodych ludzi, którzy świadomie i z ogromnym zaangażowaniem podjęli dialog z poezją Herberta oraz współczesnym światem.
Na szczególne uznanie zasługuje fakt, że scenariusz został napisany przez samych uczniów, którzy nie tylko stworzyli tekst spektaklu, ale także samodzielnie modyfikowali swoje role, nadając im indywidualny charakter i emocjonalną prawdę. Dzięki temu każda postać wydawała się autentyczna, a wypowiadane kwestie nie brzmiały jak wyuczone frazy, lecz jak osobiste refleksje młodych ludzi próbujących odnaleźć sens w świecie pełnym chaosu, pośpiechu i pozorów.
Twórcy zadbali również o każdy detal sceniczny. Minimalistyczna, a jednocześnie symboliczna scenografia doskonale współgrała z klimatem przedstawienia. Choreografia i ruch sceniczny budowały napięcie, a kostiumy podkreślały wielowymiarowość bohaterów oraz uniwersalny charakter opowieści. Wszystkie elementy spektaklu tworzyły spójną, przemyślaną całość.
Największą siłą przedstawienia była jednak jego warstwa filozoficzna i egzystencjalna. Spektakl stawał się refleksją nie tylko nad kondycją współczesnego człowieka i sztuki, ale również nad samym życiem jako formą teatru. Motyw theatrum mundi oraz „teatru w teatrze” został wykorzystany niezwykle świadomie, widzowie obserwowali bohaterów grających role, które jednocześnie przypominały role odgrywane przez każdego z nas w codziennym życiu. Twórcy pokazali, że każdy człowiek jest artystą własnej egzystencji: poetą, malarzem czy muzykiem piszącym scenariusz swojego losu.
To właśnie uniwersalność przesłania sprawiła, że spektakl tak mocno oddziaływał na publiczność. Każdy widz mógł odnaleźć w nim odbicie własnych doświadczeń, lęków i pytań o sens istnienia. „Co Pan Cogito myśli o piekle” nie dawało prostych odpowiedzi, lecz zmuszało do myślenia i pozostawiało odbiorcę z refleksją długo po zakończeniu przedstawienia.
Był to spektakl ambitny, dojrzały i niezwykle poruszający a to dowód na to, że młodzi twórcy potrafią mówić o sprawach najważniejszych w sposób odważny, inteligentny i artystycznie przekonujący.